واقعا ما آدم ها چقدر با هم فرق داریم ، طرز فکرمون ، عقایدمون ، وحتی نحوه بیانمون . خیلی وقت ها وقتی با دوستی یا آشنایی صحبت می کنیم سوء تفاهم پیش میاد تازگی ها به این نتبجه رسیدم که همه اش به خاطر همین تفاوت های است که بینمان هست همانطور که نحوه بیانمان متفاوت هست برداشت های متفاوتی هم از یک گفته داریم شاید گوینده یا نویسنده سخنی منظورش چیز دیگه ای باشه و ما برداشت خودمان را داشته باشیم که این ازهمان طرز فکر ما نشات می گیرد 

 من همیشه به این اعتقاد دارم که اگر دلخوری پیش میاد باید با گفتمان حل بشه چون در صحبت های که بین طرفین رد و بدل میشه حرف های زده میشه که شاید برای خود طرف هم تعجب برانگیز باشه و این نشات گرفته از خیالات و تصورات طرف مقابل و برداشتش از حرف او باشه و اینگونه میشه که هر کسی به اشتباهاتش پی میبره ودلخوری ها حل میشه  ....

 اما امروز به یک تجربه جدید رسیدم و فهمیدم که در واقع این روش خوبی است اما هر دو طرف باید ظرفیت بیان و شنیدن حقایق رو داشته باشند و تا هر کسی متوجه اشتباهاتش بشه اگر کسی این ظرفیت رو نداشته باشه تا باهاش منطقی حرف زده بشه و بهش بگی که منظورت از حرفی که زدی یا برخوردی که کردی چی بوده در واقع گفتمان هم "آب در هاون کوبیدن است" به جای اینکه مشگلات و سوئ تفاهم ها از بین بره یکسری حرفهای جدید زده میشه و یکسری دلخوری های تازه پیش میاد ...